صد و پنجاه و شش

دیشب،وقتی که داشتم جوراب ها را روی بند می گذاشتم،روی بندِ کاذبی که واحدِ ساختمان روبرویی نصب کرده بود دو تا پیراهن دیدم،دوتا پیراهن سفید با طرح های یک شکل،و اندازه ای دقیقا یکسان!در واقع می خواستم بگویم من هم تهِ دل دارم!و این تهِ دل هم بنا بر طبیعت خدا دادی گاهی بر حسب نمی دانم چه(!)غنج می رود!