صد و پنجاه و چهار

دیروز و روز قبلش مثل روزهای خیلی دور شروع کردم به گشت زدن میان سیل زدگان بلاگفا!کسانی که مثل من دود شدند و یا کسانی که بعد از سیل و آسیب ها آمدند ساختند و ماندند!

لبخندم پررنگ تر شد وقتی دیدم هنوز هم فکر ها مثل همان چند سال پیش است و آدم ها انگار تغییر نکرده اند فقط اسامی شان نا آشناست!!فقط من نمی شناسمشان!وگرنه همان آدم ها هستند!!هنوز هم هستند دختر هایی که چند روز از دوست شدن با پسرکی نگذشته است و خاطرات آشنایی شان را می نویسند!هنوز هم هستند کسانی که دغدغه ی جامعه ی بیمار و متعفن(به قول خودشان)را دارند!هستند کسانی که مقاله هایشان هنوز هم خواننده ی پرو پاقرص دارند مقاله هایی که من هیچ گاه حوصله شان را نداشته ام!!ما هنوز همان آدم ها هستیم فقط اسم هایمان نا آشناست!!!ما هنوز هم توهم نویسنده بودن یا شدن را داریم!فکر می کنم هیچ وقت آدم نشویم...