دویست و شصت و دو

همه ی ما صحنه های زشت و زننده ای را حداقل یک بار در عمر مان دیده ایم! و همه مان دل مان یک جوری شده و حالمان قطعا بد شده است! می خواهم در مورد صحنه ای که دیروز دیدم و نتیجه ای که امروز بعد از فکر کردن به آن گرفتم بگویم!

دختر و پسری لبخند های گشادی روی صورت شان بود و پسر حدودا سه قدم از دختر جلو تر بود! لباس های بسیار تنگی پوشیده بود و قد کوتاه و لاغر بود! ریش پروفسوری هم گذاشته بود! و به نظر بیست و شش تا سی ساله می رسید. دختر هم به همین منوال قد کوتاه و لاغر. مثل خیلی از ماها، شلوار کوتاه و ریش ریش و یک چیزی شبیه به مانتو و شال پوشیده بود. حدود دو سوم از موهایش بیرون بود و چادر سر کرده بود و به سختی می توانست جمع ش کند! دست هایش را از زیر چادر در آورده بود و بزور آن را جمع می کرد!

پسر هر چند ثانیه بر میگشت و می گفت(با لبخند)تو زندگی نداری دنبال من راه افتادی؟ دنبالم نیا و دختر هم می خندید!

یک سرباز وظیفه از کنارشان رد شد و اصلا به آن ها توجه نداشت!انگار بنده خدا هزار بدبختی روی سرش ریخته بود و داشت همین طور می رفت!

پسر اشاره ای به سر باز کرد!(سرباز باز نگاه نکرد) و گفت این خانم با من نیست! و خندیدند دوتایی! پسر دوباره جملات بالا راتکرار می کرد و دختر که این بار قدم هایش آهسته تر شده بود دست ش را زد زیر چانه و عین بچه گربه ها خیره شد به زمین.

حالا هم هر چه قدر تهمینه میلانی ها و رخشان بنی اعتمادها و پوران درخشنده ها سنگ دخترها را به سینه بزنند و هرچقدر فرنگی ها فیلم های خوشگل زنانه و خشم علیه زنان بسازند و هر چقدر اوریانا فالاچی ها و سیمون دوبوار ها فریاد حقوق زنان سر بدهند! ما وضع مان تغییر نمی کند و تغییر نخواهد کرد!تا وقتی دختری ارزش ها و حقوق را نشناسد و اجازه ی تعدی به حقوقش را بدهد وضع به همین منوال باقی خواهد ماند! این مسئله نه دیگر ربطی به تربیت دارد نه مادربزرگ ها و نه هر کس دیگر! تا کی می خواهیم بنشینیم و وضع رقت بار خودمان در دید دیگران(که صد البته مقصر خودمانیم) نظاره کنیم! بعد هی فحش بدهیم به این "نظامِ کوفتی" و آن "دولتِ زهرماری"!تا چه موقع می خواهیم دست برداریم از لذت"تحقیر" توسط مردانی که یک سر سوزن از ما بیشتر حالی شان نیست و فکر می کند چون مرد هستند پس حتما بیش تر از ما می فهمند! بیایید بفهمیم حقوقی برتر از حجاب اجباری هم هست!