صد و هفتاد و دو

یک جایی بود که من قدیم تر ها زیاد می رفتم!یک وبلاگ با قالب قهوه بود یا خردلی یادم نیست!الان که خوب فکر می کنم حتی نشانی و یا حتی اسمش را هم به خاطر نمی آورم!ولی خوب یادم است که با شعر های مشیری اش و با ترانه هایِ شاعرانِ گمنام و نامی،روحم را به پرواز در می آورد!یادم می آید قبل از آن طوفان در دوستان بود و حالا نیست!

به صاحبش فکر می کنم که چقدر برای جمع کردن آن شعر ها زحمت کشید باز هم اسمش یادم نمی آید!