صد و پنجاه و سه

ما انسان ها می توانیم تا آن جا پیش برویم که دیگر تخم چشممان هیچ آبی برای ریختن نداشته باشد!و وقتی به خودمان می آییم اصلا یادمان نمی آید برای چه چیز اشک می ریختیم!!!

+می دونی؟تو یه جوری مریضو،منم یه جور دیگه ای مریضم